Spacer Testmotor

Reistest: 2017 BMW S1000XR in de Eifel

De S1000XR kennen we we vooral als ‘hoogpotige’ versie van de S1000RR Superbike, waarmee je met een ontspannen zithouding bizar hard kunt motorrijden. Echter, dat hoge allroad-uiterlijk doet wel het idee ontstaan dat de XR ook op reis prima inzetbaar zou zijn. We doken er daarom een lang weekend de Eifel mee in, voorzien van een flinke set koffers. Dat BMW de S1000XR een Adventure Sport noemt is te begrijpen, al lijkt het er vooral op dat het avontuur bestaat uit het je uiterst moeizaam aan de snelheidseisen houden. De 160 PK is ook met volle koffers zo extreem, dat je je vooral steeds aan het inhouden bent, vooral als je samen reist met anderen op minder kwieke motoren. Eenmaal aangekomen in het gebied waar de wegen bochtig worden, gaat het al snel nòg harder, zo makkelijk stuurt de S1000XR op snelheid. Rustig rijden is daarentegen minder eenvoudig; op één gasstand rijdend voelt de opgehoogde superbike als een racemotor die door de pitlane-limiter op één snelheid wordt afgeknepen. Oplossing: vooral blijven doorrijden, deze BMW is duidelijk niet gebouwd om rustig door de omgeving te glijden, maar vooral om daar zo snel mogelijk doorheen te rammen. Voor het precieze verhaal over hoe hard en hoe gemakkelijk de S1000XS dat doet, verwijzen we naar de eerste test uit 2015 (link: test 2015 BMW S1000XR). 

Reistest 2017 BMW S1000XR 1

Extra's
Ook voor de vering geldt dat het prima voldoet als je flink doorrijdt, maar dat het bij rustig om je heen kijken al snel wat te sportief blijkt. Op de met Dynamic ESA uitgeruste testmotor zitten maar twee standen: active of road, maar eigenlijk zou je liever ook een standje “comfort’ willen hebben. Over accessoires gesproken; op onze persdemo zit zoveel extra geschroefd dat je je afvraagt of het basismodel dan zo slecht is. Gevolg is dat onze testmotor € 22.041,91 kost, waar de prijzen voor dit model beginnen bij € 18.544,-. 

Van alle glimdingetjes is de voorremhendel irritant, die laat te weinig slag over in de verste stand. Bij een BMW-dealer blijkt dat dit bij al deze Gilles remhendels voor de XR zo is, geen aanrader dus. Wel een absolute aanrader als extra is de quickshifter, die zowel op- als neerschakelen zonder koppeling mogelijk maakt. Dat terugschakelen is overigens geen 100% hufterproof proces, enig gevoel bij hoe en wanneer is noodzakelijke ervaring vooraf. Verder werkt de versnellingsbak perfect, alleen de neutraalstand is te lastig te vinden. Qua versnellingsbak voelt ook de zesde versnelling aan alsof hij veel te kort is. Dat is hij niet, gezien zijn topsnelheid van 250 km/u, maar op langdurige kruissnelheid boven de 130 voelt het blok zo hoogtoerig aan dat je er nog wel een zevende versnelling als overdrive bij zou willen hebben.

Opvallend afwezig bij de over-the-top uitrusting: een vervangingsuitlaat. Die mis je overigens zeker niet, want de viercilinder klinkt standaard al super voor de berijder. Vooral de plofjes bij gas terugnemen zijn gaaf, al zijn ze voor de bewoners van een slaperig Eifeldorpje op zondagmorgen misschien net te irritant. Op onze machine zit de nieuwe BMW Navigator 6, grotendeels ook wel bekend als de Garmin Zumo 595LM. Best handig te bedienen vanaf het stuur, met als enige dissonant de ring om de linker stuurhelft, die je bij richting aangeven vaak per ongeluk aantikt, waarop er van alles gebeurt op je navigatie. Verder wel lekker eenvoudig mooie wegen verkennen met een vooraf ingeprogrammeerde route, maar nogal irritant als je die even verlaat. Daarbij is de prijs voor de Navigator werkelijk bizar hoog, 800 euro voor een navigatiesysteem wat op je smartphone gratis is...

Reiseigenschappen
Vooral gekeken naar de inzet als motor om mee op reis te gaan zijn, is het zadel het grootste pluspunt. Prima zittend met een extra steuntje bij de bobbel naar het passagierszadel, met daarbij ook na een paar uur nog geen last van een ‘houten’ achterwerk. Met een tankinhoud van 20 liter en een verbruik van 1 op 16 bij stevig doorrijden is het zo makkelijk mogelijk om zonder pauze van tankstop naar tankstop te rijden. Ook qua zithouding klopt het allemaal, het stuur ligt lekker in de hand maar geeft alleen best veel vibraties door, die voel je niet op de tank of de voetsteunen. De windbescherming van het -heel eenvoudig- in twee standen verstelbare ruitje is nogal mager; vooral op armen en borst komt nog veel wind door. Ook rondom de helm is veel herrie, al is er geen turbulentie die op de helm duwt of trekt, het is alleen een kwestie van dikke oordoppen gebruiken.

De stoere LED-streep voorop de motor zat ons niet helemaal lekker, we kregen het idee dat de 'gewone' koplampen voor mede-weggebruikers makkelijker herkenbaar waren als zijnde van een motorfiets. Als LED over enige tijd de standaard is zal dit historie zijn, maar tot die tijd zou het maar zo kunnen zijn dat snelheid en richting van je motor beter door anderen ingeschat kan worden met de standaard koplampen aan. En we snappen dat dit een discutabele beleving is. 

Koffers
De kofferset zier er fantastisch uit qua afwerking en misstaat ook zeker niet op de motor. De bevestiging daarop is meer dan stevig, pas ruim boven de 200 kilometer per uur merk je dat het geheel wat begint te bewegen, maar de koffers zitten zo goed vast dat je je geen zorgen maakt of het allemaal wel vast blijft zitten. Keerzijde is dat de beugels zonder koffers niet echt chique ogen, zonder koffers ziet de BMW er dan ook veel minder fraai uit. De inhoud van de koffers viel ons wat tegen, door een soort klep waar de inhoud op moet liggen is de bruikbare ruimte veel minder dan de buitenkant doet vermoeden. Door die klep is vullen ook geen kwestie van volproppen en met geweld dichtmaken, maar meer puzzelen om alles op zijn plaats te houden tot je de deksel dicht hebt. Dat gezegd hebbende, we zagen ook een XR met de bekende vierkante aluminium koffers maar dat was visueel wel een erg grote clash van twee werelden in één motorfiets. Komt bij dat de uitlaat geen enorme hap uit de koffer haalt, dus dat het qua ruimte in de rechterkoffer veel beter is dan bij de R1200GS.

Conclusie
De BMW S1000XR is een technisch hoogstandje wat in theorie de werelden van een superbike en een adventure-toermotor verenigt. Punt is daarbij natuurlijk wel dat je dan altijd over een compromis spreekt, dat is hier dan ook anders. Zo lever je echte toereigenschappen qua windbescherming en rustig motorrijden in, maar krijg je daar bizarre snelheid voor terug. Daarbij doet de BMW bijna alles perfect. Zo perfect, dat het soms bijna saai wordt totdat je de snelheidskaart weer trekt. Als je er niet van houdt om zwaar boven de snelheidslimiet door het landschap te knallen is een R1200GS een véél betere keuze, met meer toereigenschappen en meer beleving. Maar als dat illegale (soms asociale) knallen wèl is waarom je motorrijdt, dan is de S1000XR de beste compromis tussen lange-afstandvreter en superbike.

Tekst: Iwan van der Valk - Fotografie: Anthony Schraven

 

Reistest: 2017 BMW S1000XR in de Eifel
  • Plaats of lees reacties

    Plaats reactie

BMW Motorrad

Nieuwsmotor